PIEŚN XIII
Zmarły człowiecze! Z tobą się żegnamy,
Przyjmij dar smutny, który ci składamy.
Trochę na grób twój porzuconej gliny,
Od twych przyjaciół, sąsiedów, rodziny.
Powracasz w ziemię, co matką twą była,
Teraz cię strawi, niedawno żywiła.
Tak droga każda, którą nas świat wodzi,
Na ten ubity gościniec wychodzi.
Niedługo bracie (siostro) z tobą się ujźrzemy,
Jużeś tam doszedł, my jeszcze idziemy.
Trzeba ci było odpocząć po biegu,
Ty wstaniesz, boś tu tylko na noclegu.
Boże! Ten zmarły w domu Twym przebywał,
U stołu Twego jadał, Ciebie wzywał.
Na Twej litości polegał bezpieczny,
Dla duszy jego odpoczynek wieczny.
